Frankrijk

La Vigne

noord Ardèche


De droom die werkelijkheid werd
 

immo

Vanaf het moment dat Frankrijk vanwege de natuur, de rust en de ruimte, de sfeer en nog zo wat andere goede eigenschappen ons favoriete vakantieland was geworden begonnen wij als zo velen te dromen van een (al of niet tweede) eigen huis(je) in dat mooie en prettig nabije land. Er ging geen vakantie voorbij of er werd bij makelaars gekeken. Curieuze bordjes "à vendre" op vaak de meest vervallen ruïnes werden vereeuwigd om het fotoalbum van de juiste sfeer te voorzien. Advertenties in tijdschriften werden uitgeplozen en steeds meer werd ook het internet bij de zoektocht betrokken.

De aankoop

Na wat eerste aftastende speurtochten gingen wij in de zomer van 2002 tijdens onze vakantie in de Lot serieus op zoek naar een eigen stekje in Frankrijk. We vonden er idyllische plekken met bouwvergunning en prachtige museumstukken waar met een ingrijpende en kostbare verbouwing een droompaleisje van te maken was, maar niet wat we zochten. Nu waren we ook al een tijdje benieuwd of de noord-Ardèche misschien iets voor ons was en op de valreep besloten we daar op de terugreis nog even een kijkje te gaan nemen. Het eerste wat we er te zien kregen was een romantisch met druivenranken begroeid huis waar althans één van ons op slag verliefd op werd. Een uur na de bezichtiging brachten wij er een bod op uit en drie maanden later, in oktober, zaten we bij de notaris voor de overdracht.

De eerste keer in ons eigen huis

Die eerste keer hadden we in een grote gehuurde aanhanger al heel wat meubelen meegenomen om het huis in te richten. Aan het huis zelf hoefden we voorlopig niets te doen, dat was door de vorige eigenaren nog maar kort geleden prachtig verbouwd. De nieuwe houtkachel stond er ook al, zodat we het tijdens de koeler wordende herfstavonden behaaglijk en gezellig hadden. Met de meegebrachte spullen konden we (comfortabel) zitten en slapen en ook aan sfeer hoefde het niet te ontbreken. Nu kon het leuke werk beginnen: plannetjes maken voor de verdere inrichting.

C24-0042-56
C21-0043-70

Klussen bij kaarslicht


Met de uitgewerkte plannen gingen we terug naar Nederland om de benodigde inkopen te doen en in december gingen we opnieuw met een grote aanhangwagen vol meubelen naar Frankrijk. Kerstmis 2002 was elke dag hard werken: kastplanken beitsen, meubelen in elkaar zetten, hout zagen voor de kachel. Maar het resultaat was er naar. Uiteindelijk bleven we nog een paar dagen extra om na te genieten van wat we bereikt hadden. En om na te denken over de volgende stap. We besloten te doen wat we altijd al in gedachten hadden bij een eigen huis in Frankrijk: in maart lekker voor een maand of twee naar het zuiden afzakken om van een vroege lente te genieten.


Koud voorjaar


We gingen half maart en troffen er inderdaad mooi weer. Maar op een zondag, eind maart, begon het te regenen. De regen ging over in natte sneeuw en de temperatuur daalde met het uur. Aan het eind van de middag bleef de sneeuw liggen en begon ons vroege voorjaar meer te lijken op een late winter. Toen we nog eens naar buiten keken zagen we dit:
 

2003-C02-024 2003-C02-023 2003-C02-022
het oude schooltje de tuin uitzicht uit het keukenraam


Het bleef verder een koud voorjaar. Volgens dorpsgenoten ongewoon koud. Een extra reden om door te gaan met ons huis nog gezelliger en comfortabeler te maken. We moesten de nieuwe keuken nog installeren, een balustrade langs het terras maken en de weg vrijmaken voor de loodgieter om de half voltooide afvoer voor een wasmachine te kunnen afmaken. Langs de muur, in de schuur beneden, waar de afvoerleiding moest komen lag ongeveer 5 m³ brandhout opgestapeld dat daarvoor moest worden verplaatst.
 

DSCN0395

We hadden het dus druk genoeg en het koude voorjaar deerde ons niet zo erg. Eigenlijk kwam het wel goed van pas dat het nog niet zo warm was. Ook deze keer moest er nog behoorlijk hard gewerkt worden om alles af te krijgen. De eerste huurders voor de zomer hadden zich ook al aangediend en we wilden hun een compleet, gezellig en comfortabel huis kunnen bieden. Maar het is gelukt. Alleen het verfje op de nieuwe balustrade in oude stijl (de ijzeren spijlen kochten we bij een handel in oude bouwmaterialen) stelden we nog even uit. Op ons derde en tot dan toe langste verblijf in ons eigen huis in Frankrijk konden we met tevredenheid terugkijken.

>Benieuwd hoe het verder ging? Bekijk ons fotoalbum van de eerste jaren  

^
<  terug over deze website